
Według najnowszego bilansu GUS (stan na 31 grudnia 2025 r.) Lublin liczy ok. 326,7 tys. mieszkańców – o ok. 2,2 tys. mniej niż rok wcześniej, gdy było to 328 868 osób. To ósme pod względem ludności miasto Polski i zdecydowanie największy ośrodek miejski na wschód od Wisły. Liczba lublinian powoli spada, ale jako stolica akademicka wschodniej Polski miasto na co dzień „obsługuje” znacznie więcej osób, niż wynika z rejestrów. Sprawdzamy trend historyczny, gęstość zaludnienia, prognozy do 2060 roku i wpływ demografii na ceny mieszkań.
W skrócie: Lublin w liczbach
Oficjalna liczba mieszkańców Lublina to ok. 326,7 tys. osób według bilansu ludności GUS na 31 grudnia 2025 r. – dane opublikowano w 2026 roku i są nowsze niż powszechnie cytowana wartość 328 868 (stan na 31.12.2024). Daje to Lublinowi 8. miejsce wśród polskich miast.
Warto pamiętać o metodologii. Klasyczny bilans GUS opiera się przede wszystkim na rejestrach i meldunkach, natomiast eksperymentalne dane GUS oparte na tzw. śladach życia liczą osoby realnie przebywające w gminie. W skali kraju „ślady życia” wskazały na koniec 2025 r. ok. 38,8 mln osób, w tym 2,3 mln cudzoziemców. W przypadku Lublina, z jego dziesiątkami tysięcy studentów i pracownikami z Ukrainy, rzeczywista liczba użytkowników miasta jest zauważalnie wyższa niż wynikająca z bilansu.
W drugą stronę działa rejestr meldunkowy: osób zameldowanych w Lublinie na pobyt stały jest wyraźnie mniej niż wskazuje bilans GUS – na koniec 2025 r. było to ok. 303 tys. Trzy różne liczby opisują więc tę samą rzeczywistość, a każda odpowiada na nieco inne pytanie.
| Wskaźnik | Wartość |
|---|---|
| Liczba mieszkańców (bilans GUS, 31.12.2025) | ok. 326 700 |
| Liczba mieszkańców (bilans GUS, 31.12.2024) | 328 868 |
| Miejsce w Polsce | 8. |
| Powierzchnia | 147,5 km² |
| Gęstość zaludnienia | ok. 2 215 os./km² |
| Średni wiek mieszkańca (GUS, 2024) | 43,0 lata |
| Przyrost naturalny (2024) | -935 osób (-2,84‰) |
| Saldo migracji wewnętrznych / zagranicznych (2024) | -425 / +168 |
| Stopa bezrobocia (marzec 2026) | 4,7% |
| Przeciętne wynagrodzenie brutto (marzec 2026) | 8 354 zł |
Lublin osiągnął demograficzny szczyt na początku XXI wieku i od tego czasu systematycznie, choć powoli, traci mieszkańców. Od 2002 roku ubyło ok. 8,5% ludności.
| Rok | Liczba mieszkańców | Źródło |
|---|---|---|
| 1988 | 345 758 | NSP 1988 |
| 2002 (szczyt) | 357 110 | NSP 2002 |
| 2011 | 349 103 | NSP 2011 |
| 2021 | 334 681 | NSP 2021 |
| 2024 | 328 868 | bilans GUS |
| 2025 | ok. 326 700 | bilans GUS |
Składają się na to trzy zjawiska. Po pierwsze, ujemny przyrost naturalny: w 2024 r. wyniósł -935 osób, czyli -2,84 promila. Po drugie, suburbanizacja, czyli odpływ rodzin do podmiejskich gmin powiatu lubelskiego (saldo migracji wewnętrznych -425). Po trzecie, częściową przeciwwagą jest dodatnie saldo migracji zagranicznych (+168), za które odpowiadają głównie studenci i pracownicy zza wschodniej granicy.
Lublin traci mieszkańców wolniej niż Łódź czy Szczecin, ale szybciej niż Białystok. Poniżej zestawienie według bilansu GUS na 31 grudnia 2025 r.
| Miasto | Ludność (31.12.2025) | Zmiana r/r |
|---|---|---|
| Warszawa | 1 866 729 | ok. +4 tys. |
| Kraków | 816 614 | +8 970 |
| Wrocław | ok. 672,6 tys. | ok. -0,9 tys. |
| Łódź | 639 890 | -8 821 |
| Poznań | 534 239 | -2 579 |
| Szczecin | ok. 383,8 tys. | ok. -3,9 tys. |
| Lublin | ok. 326,7 tys. | ok. -2,2 tys. |
| Białystok | ok. 289,2 tys. | ok. -1,7 tys. |
Osobną historią jest wyścig o 8. miejsce z Bydgoszczą. Na koniec 2024 roku Lublin miał 328 868 mieszkańców, a Bydgoszcz 324 984 – różnica to niespełna 4 tys. osób. Bydgoszcz kurczy się jednak szybciej (-2 391 osób w 2024 r.), więc Lublin powinien utrzymać przewagę jeszcze przez kilka lat.
Lublin zajmuje 147,5 km², co przy ok. 326,7 tys. mieszkańców daje gęstość zaludnienia ok. 2 215 osób na km². To wartość typowa dla dużych polskich miast: wyraźnie wyższa niż w rozległym Gdańsku (ok. 1 860 os./km²) czy Szczecinie (ok. 1 280 os./km²), ale niższa niż w kompaktowym Białymstoku (ok. 2 833 os./km²) i Krakowie (ok. 2 498 os./km²).
Stosunkowo zwarta zabudowa oznacza, że większość dzielnic mieszkaniowych Lublina leży w rozsądnej odległości od centrum, a rezerwy terenów pod nowe osiedla wciąż istnieją – m.in. na obrzeżach miasta.
Warto wiedzieć
Lublin od szczytu z 2002 roku stracił ok. 30 tys. mieszkańców – to tyle, ile liczy Krasnystaw i Świdnik razem wzięte. Część tych osób nie wyjechała jednak daleko: przeniosła się do gmin ościennych, które w tym samym czasie wyraźnie rosły. W skali całej aglomeracji ubytek jest więc znacznie mniejszy niż w samych granicach miasta.
Zobacz również:
RYNEK NIERUCHOMOŚCI · 12.08.2026Zakopane chce stref bez Airbnb. Burmistrz apeluje o prawo do zakazu najmu na dobyPrognoza ludności GUS na lata 2023–2060 nie zostawia złudzeń: województwo lubelskie ma stracić do 2060 roku ok. pół miliona mieszkańców, czyli ok. jedną czwartą obecnej populacji. Regiony wschodniej Polski kurczą się najszybciej w kraju.
Sam Lublin będzie tracił wolniej niż otaczające go powiaty – miasta wojewódzkie przyciągają ludność z mniejszych ośrodków. Przy obecnym tempie (ok. 2 tys. osób rocznie) Lublin zszedłby poniżej progu 320 tys. mieszkańców około 2029–2030 roku, a poniżej 300 tys. w latach 40. XXI wieku. To jednak scenariusz oparty na prostej ekstrapolacji, a nie oficjalna prognoza dla miasta.
Mimo powolnego spadku liczby mieszkańców lubelski rynek mieszkaniowy pozostaje aktywny. Średnia cena nowego mieszkania wynosiła w czerwcu 2026 r. ok. 11 731 zł/m² (rynekpierwotny.pl), przy średniej krajowej 15 404 zł/m². Na rynku wtórnym ceny transakcyjne według NBP oscylowały w I kwartale 2026 r. wokół 9,9 tys. zł/m².
Różnica między ofertą a faktyczną transakcją sięga więc kilkunastu procent – więcej o tym mechanizmie piszemy w artykule o cenie ofertowej a transakcyjnej mieszkania, a o tym, dlaczego średnia potrafi zniekształcać obraz rynku – w tekście średnia czy mediana.
Popyt podtrzymują przede wszystkim studenci i najemcy, których statystyka meldunkowa nie widzi w pełni. Rynek najmu w Lublinie jest więc głębszy, niż sugerowałaby sama liczba mieszkańców, a kawalerki i małe mieszkania w pobliżu uczelni dobrze się wynajmują – rachunek opłacalności przedstawiamy w poradniku mieszkanie dla studenta – kupić czy wynająć.
Z drugiej strony suburbanizacja przenosi część popytu na domy i działki do gmin ościennych, co ogranicza presję na ceny w samym mieście – inaczej niż w rosnącym Krakowie. Szerszy obraz ogólnopolskiego ochłodzenia opisujemy w analizie rynku wtórnego w 2026 roku, a to, jak Lublin wypada pod względem zamożności, sprawdzamy w zestawieniu najbogatszych miast w Polsce.
Lublin ma ok. 326,7 tys. mieszkańców według bilansu GUS na 31 grudnia 2025 r. To najnowsze oficjalne dane dostępne w 2026 roku; rok wcześniej było to 328 868 osób.
Ósme. Lublin jest największym ośrodkiem miejskim na wschód od Wisły i wyprzedza dziewiątą Bydgoszcz o niespełna 4 tys. mieszkańców.
Główne przyczyny to ujemny przyrost naturalny (-935 osób w 2024 r.) oraz suburbanizacja, czyli przeprowadzki do gmin podmiejskich. Spadek częściowo łagodzi napływ studentów i pracowników z zagranicy.
Przy powierzchni 147,5 km² i ok. 326,7 tys. mieszkańców gęstość zaludnienia Lublina wynosi ok. 2 215 osób na km². To mniej niż w Białymstoku i Krakowie, ale więcej niż w Gdańsku i Szczecinie.
Według prognozy GUS na lata 2023–2060 województwo lubelskie straci ok. pół miliona mieszkańców. Samo miasto będzie tracić wolniej niż region, bo przyciąga ludność z mniejszych ośrodków Lubelszczyzny.
Średnia cena nowego mieszkania to ok. 11 731 zł/m² (rynekpierwotny.pl, czerwiec 2026), a średnia cena transakcyjna na rynku wtórnym ok. 9,9 tys. zł/m² według NBP za I kwartał 2026 r.
Powiązane artykuły:
Dane demograficzne i cenowe mają charakter orientacyjny (stan na lipiec 2026) i pochodzą m.in. z GUS (bilans ludności na 31.12.2025, Urząd Statystyczny w Lublinie, prognoza ludności 2023–2060), NBP oraz portali rynkowych. Artykuł ma charakter informacyjny.






